پروین
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢٤  

تو پروین شکر هستی یا انگبین              توکه خوش صدا هستی وپرطنین

هنر نیک می دانی ای نکته بین              همانا هنرمندی ای مه جبین

همیشه سرایی شعر وزین                    چه شعر طربناک و شعر حزین

نرو از کنار من ای مستعین                  که از رفتنت می شود دل غمین

دگر از کجا جویمت نازنین                   دلم پرکشید سوی تو بعد از این

سفر می روی گه یسار، گه یمین          سرای تو باشد همه جای ایران زمین

کجا را نرفتی بگو نازنین                   گمانم فقط مانده دیوار چین