تقدیم به خانم خوش آموز
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢٤  
تو چه شوخ طبعی و حوری وشی       دل انگیز و زیبا و لولی وشی
کلاغ و پرنده و گنجشگکان                همی پرسند از ما وقت خزان
کجا رفته است مهربان یار ما            همان دختر نیک و زود آشنا
چو تو رفتی و خاطراتت بماند            زتو شوخی و خنده هایت بماند
فراموش مکن دوستان قدیم                    همان دوستان شفیق وندیم
که ما هر زمانی به یاد توییم                     بدان تا ابد دوستان توییم
هما و سهیلا و سرمد دلتنگ تو                کنند هر زمان سوی و آهنگ تو
زدوریت شادی و مینا سرگشته اند              چنان عندلیبان بی خانه اند
یمیین و ثریا وتوتو افسرده اند                  حزین و غمین ودل آزرده اند
پری یاور مهربان همه                                همی گوید از تو دو صد خاطره
زتو مهربانا که نیک اختری                           که خوب و بهاری و نام آوری