تو چه نیک و پراحساسی سهیلا
ساعت ٢:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢٤  

تو چه نیک و پراحساسی سهیلا            حریری یا گل یاسی سهیلا

کنون که می روی تو سوی خانه            که فارغ گردی از کار زمانه

همیشه یادکن از دوستانت                      همان نازک دلان دل ستانت

چو سامان رابگیریدش در آغوش            مکن سوسو ومریم را فراموش

هما وتولیت یاران جانی                       بدند مانوس تو در هر زمانی

کنون بشنو زمن این پند من را               هماره با خودت گو این سخن را

خوش اموز و پری دلپسندم                   در دل را به رویتان نبندم

بگو مینا وشادی و سوسن وراد              نرفت عشق شما ها هرگز از یاد